"These boots"

Wat zijn we inderdaad toch een"vreemde soort" Raymond...
We zijn meesters in het "scannen" van ander potentieel territoriumgevaar.
Ogen glijden zorgvuldig van boven naar beneden (en weer terug) op zoek naar iedere imperfectie.
Met zachte hand en letterlijk ontwapenende glimlach maken we duidelijk dat de hut bezet is, onze kroost duidelijk naar voren schuivend.

Maar als er één ding is dat ons doet "verzusteren" dan zijn het wel schoenen, zo bleek maar weer eens vanmorgen.
In een mum van tijd werd ik omringd door "vreemde zusters"  gelauwerd met oooh's en aaaah's met "deze zijn voor erbij" en "ach, wat is nu 100 euro nog tegenwoordig"
Plots werd ik één van hen, de clan...De halve laarsjesclan welteverstaan.
"Samen" gingen we voor "roest" (al waren de groene toch welk leuk voor erbij)...
We hadden het over "onderhoud" over "zowel gekleed als trendy" en die leuke roestbruine tas maakte het geheel helemaal af.

Ze wilden "zich helemaal niet moeien" en "als ik het hun vroeg" zou ik nog heel veel plezier aan mijn nieuwe laarsjes beleven...
Ze maakte mijn benen langer, mijn enkels smaller.

 Ja, deze waren "voor mij gemaakt".
Met een warm gevoel van verbondenheid neem ik mijn nieuwe laarsjes onder de arm en reken af onder het goedkeurend oog van mijn "clan".
Ik bedank hen vriendelijk voor hun hulp, terwijl ik bij het naar buiten gaan hoor: "zou ze echt blond zijn?"
Dames, these boots are made for walking...

"Grote verwachtingen"

Mag je die koesteren of leef je best in het hier en nu?
Ons leven neemt weer een grote wending...Na 4 jaar thuis te zijn met de kinderen, begin ik eind september terug te werken...
Ik vind het moeilijk, het was zo heerlijk om onbeperkt, onbezorgd te zorgen, ieder moment bewust op te nemen en te koesteren.
Josseman gaat na een moeilijk kleuter-jaar naar het eerste leerjaar, ik hoop zo dat hij mag blijven wie hij is.
Marieke naar het derde leerjaar en ze heeft geen zin in rekenen!
Floris, hahaha, tja Floris gaat naar de tweede kleuterklas en we zien wel...
Ik ben trots op hen en wat verwachtingen betreft, die overtreffen ze telkens weer, ieder op zijn/haar manier.
Tom gaat ook een druk jaar tegemoet (en ik dus ook).
Er moeten twee producties geregisseerd worden, Festen in Tongeren, Il Stupendo in As...
Hij doet dat goed, ik geniet van zijn gedrevenheid en talent.
Ik laat het maar best op me afkomen...

Enkele memorabele uitspraken:

Josse: "lakens verversen is voor vrouwen"
Marie: " waarom zijn mensen soms niet lief"
Ik: "Floris, zeg je nu sorry tegen je broer" - Floris: "nee, nooit"
Ik: "van piemels wordt ik blind"

...

Gisteren een prachtig cadeau gekregen...super!

Een jaar later...

23u37, Tom en ik hebben (welliswaar te veel) heerlijke cava gedronken, hij zit in bad, ik typ dit bericht...

Meer dan een jaar is het geleden dat ik nog wat schreef, de kriebels duiken terug op...

Wat gebeurt er met 5 verschillende mensen in een jaar...Veel, te veel om op te noemen...

WE ZIJN GELUKKIG

Anne, dank je wel, door jou ben ik hier weer...

De mooiste dag, het mooiste meisje...

Eindelijk, DE dag...

Hier heeft ze met hart en ziel naar uitgekeken en wij niet minder!

Voor één dag de prinses zijn, een leuk feest omringd door de mensen die haar bijzonder vinden.

De 2de mei samen met Fabienne, Didier en John, Michel en papa alles klaargezet.

Samen naar de kapper geweest (pfff mama dat duurt zo lang!) en 's avonds nog even onze vrienden uitgenodigd om hen te bedanken voor hun behulpzaamheid, waauw we vonden het geweldig!

De 3de mei "rustig" wakker worden met onze 3 vrolijke sjarels, lekker ontbeten en aankleden!

Ach ze zijn mooi, de kinderen!

De eucharistie was "pittig" met onze jongens en mijn kralen hebben de kerk vanop de grond mogen aanschouwen (Floris vindt "bolletjes" leuheuk!).

En dan hup naar huis, samen met vake en moeke wat gegeten en de jongens slapen gelegd.

Bjorn (onze "chef") heeft haar bij alles betrokken, "mevrouw" heeft alles voorgeproefd en het werd goedgekeurd.

Om 15u kwamen de eerste gasten en het was gezellig!

Marie werd ontzettend verwend, ze straalde!

De kinderen waren ontzettend in hun nopjes, lekker veel rond gehuppeld, lekker gespeeld...

Heerlijk gegeten en gedronken, de één al wat meer dan de ander.

En ook aan deze dag kwam een einde: "hè wat jammer mama, wanneer doe ik mijn grote communie ook alweer"...

Niet te vlug schat, het gaat me al zo snel!

Marie we zijn zo blij dat jij onze dochter bent!

Bedankt voor een prachtige herinnering lieve schat!

Kleine jongen...

Kleine jongen
"grote jongen mama"
Als je eens wist wat je met me doet
"mama"
"mama!"
Je 'droomt' je leven
"ik ben zo moe mama"
Je krullen ruiken zoet, pasgeboren zoet
Je slaapt...

Je bent zo'n bijzonder kind Josse,
Ik hou van jou
Gelukkige verjaardag piraat!

Marie & Sofie

"Mama, ik moet je iets vertellen..."
"Soms, praat ik 'een beetje veel' in de klas met Sofie...
Marie en Sofie, twee hele stoere meisjes van 6 met hele kleine hartjes...
Juf Charlotte bevestigde alles: "ze is druk en valt soms van haar stoel?!"
Mijn meisje druk, ach ze kan zo zoet zijn...
"Mama, ben je nu ook trots dat ik het eerlijk verteld heb?!"
"Heel trots!"

Hey Josse!

Hey Josse, wat wil je eten?
VLEES...
VLEES VAN DE CHINEES!

En dan haal je chinees :)
Heerlijk gezellige avond met ons vijfjes...