Kerstmis

Vele vlokjes zweven,
door de stille straat.
Heel de winterwereld,
krijgt een wit gewaad.
wolkjes groeien samen,
heel de lucht is grijs.
Op het raam staan bloemen,
maar die zijn van ijs...

Door mijn venster kan ik dromen,
alles lijkt een schilderij.
Door een laan van witte bomen,
rijdt de arreslee voorbij...

De twee oudsten zingen het uit volle borst, terwijl de jongste vrolijk "meehuppelt".
Kerstavond, weer heel gezellig, samen met bomma en bompa, heerlijk aan de fondue.
Kinderchampagne, "grote mensen champagne" en "dootjes", alles in overvloed...
Telkens als wij weer een kindje mochten krijgen waren we verbaasd hoe voor ons de wereld stil stond, terwijl de rest "gewoon" doorgaat en bij het oude blijft...
Zouden "zij" dat ook gevoeld hebben bij de geboorte van "hun" bijzondere kind...

Vrolijke kerst aan allen
Marie, Josse, Floris, Tom & Inge.

"Kleine mama"

heerlijk zo'n ochtend in het weekend!
Alles lekker rustig aan, Tom legt Floris lekker bij me aan de borst, vier voetjes die ik "zachtjes" ;) van de trap hoor komen...
Lekker rollebolle met papa op bed en mama die het "grote mamamonster" speelt.
Mama: "Ik ben het grote mamamonster en ik kom in je billen bijten"
Josse: "nee mama, nee, kleine mama, kleine mama"
Kleine gelukkige mama.

Domme Sint!

Afgelopen zaterdag moesten we naar een Sinterklaasfeest bij Tom op school.
Voormiddag eerst lekker gebadderd, wat pasta gegeten, Floris nog wat geslapen en om 14u moesten we er zijn.
Eerst waren ze wat onwennig, vreemd al die mensen die we eigenlijk toch maar 1 keer in het jaar zien...
Soms wat onwennige opmerkingen: "Wat is je jongste veranderd?!" (euh ja, vorig jaar rond deze tijd zat ie nog in m'n buik, dus ja erg veranderd ;) )
De eerste piet kwam binnenvallen en wij (lees Marie, Josse en mama), piet een beetje jennen met: "zwarte piet, wiede, wiede wiet...".
Sinterklaas stapte uiteindelijk ook (met water in de kelder hahahaha) binnen...
Toch mooi, die blikken van de kinderen en Josse riep alleen maar:"Dootjes!!!" (cadeautjes).
Marie kreeg een Barbie die Sint al eens eerder had gebracht (:-s), Josse een leuke piratenboot, helemaal blij was ie dus, al heeft ie er ondertussen 4.
Floris deed het uistekend, effe aan de borst getutteld en dan fruithap en verder erg rustig al had ie in de namiddag niks geslapen.
Josse nog een ongelukje in de broek...
En dan komt het: "mama, de Sint is mijn tekeningen vergeten", "hoe kan dat mama?"
Tja hoe kan dat, "De Sint is al een beetje oud hè" terwijl ze vertwijfeld naar haar mooie tekeningen kijkt.
Domme Sint!!!

"Mama, Josse gooit een ezel naar m'n hoofd"

Ezels, auto's, haren trekken, verhaaltjes lezen, elkaar troosten, broer op de wc zetten...
Jip en Janneke noem ik ze, die twee.
Ze kunnen niet met maar zeker ook niet zonder elkaar.
"Mama, Marie steekt haar tong uit", "Zeg, Josse krijgt een groter stuk koek".
Een zus en een broer, je kiest niet voor elkaar, je hebt het maar met elkaar te doen!
Als puntje bij paaltje komt zijn ze helemaal verloren als er één van de drie "mist".
Mooi...

Josse-man is jarig!

Dag lief mannetje,

Hele speciale dag vandaag, jou dag en ook een beetje de mijne, want die dag werd ik mama van een prachtig mannetje...Josse (krijger)
Je bent ook een echte "vechter" Josse, een kind dat in het leven staat, vol humor, erg bijdehand, tegendraads, erg gevoelig.."wat is er mama"?
Er valt nog zoveel van je te ontdekken, zoveel dat je nog niet hebt prijsgegeven...
Wie weet wat de toekomst brengt?
Je bent op alle vlakken weer zo gegroeid, van een tweejarige peuter aan de borst naar een "ik kan dat"-kleuter met een ijzersterke wil!
We zijn zo ontzettend trots, je maakt ons zo vaak aan het lachen, een heerlijk mannetje!
Gelukkige verjaardag schat!

Domme, domme mama!

Ogen op m'n rug die heb ik nodig zo blijkt maar weer...
Gisteren rond 14u is onze Floris door mijn onoplettendheid van de commode gevallen :(
Josse-man was ziek, draaide me effe om en daar ging Floris met een smak tegen de stenen vloer!
Onmiddellijk huilen maar dat bleef ie ook doen, ook erg ongemakkelijk in bepaalde houdingen dus op naar spoed!
Verdict: gebroken sleutelbeentje!
Mijn arme, arme ventje ik zou het zo van'm overnemen als ik kon, zo'n domme actie!
Ondanks alles heeft mijn stoere ventje nog ontzettend goed aan de borst gedronken en zelfs goed geslapen...rust doet helen hoop ik maar!
Lieve, lieve Floris duizendmaal sorry!
MAMAxxx

Walvis...

Josse:" whaaaaa ik ben een Walvis"
Mama:"haaaaaaaa ik ben een haai"
Mama: wat eet een Walvis"
Josse: "PLANKTOM"

Oude "bekende"

Een oude bekende maakte me er op attent mijn blog nog eens aan te vullen...
Klopt hoor, veel te lang niets meer geschreven al heeft het hier niet stilgestaan natuurlijk...
Leen Massy heet ze, die oude bekende.
Haar "horen" voelde erg vertrouwd, zeker en veilig alsof er niks veranderd was in al die jaren maar er is zoveel veranderd voor beiden...
Allebei goed "op onze koffie gekomen"...smeedt dat banden...?
Maar ach "onkruid" vergaat niet ;) en als ze me één ding geleerd heeft in die veel te korte stageperiode dan is het wel doorzetten...
Ze observeert, ik voelde me bekeken maar eerder zoals een moeder bewonderend kijkt naar een kind dat zijn eerste stappen zet.
Mooie bevallingen mogen meemaken, maar ook een paar levenslessen er bovenop gekregen...
Hetgeen me nu deels vormt als mens, moeder en vroedvrouw...
Leuk gesprek was dat, hopelijk niet het laatste.
De kinderen doen het goed, met de nodige kinderziektes...T'is een fase, t'is een fase, t'is een fase.
Josse heeft ondertussen weer nieuwe buisjes, Marie is 5 geworden, Floris staat? Tom zijn haar is geknipt en ik ben 18kg lichter...een glimp van wat er hier zich allemaal afspeelt.
Allé, k'ben weer terug.

schildpadjes

Lieve Marie,

even een berichtje, heel speciaal voor jou...
We zijn zo trots dat je nu alweer een paar dagen een droog bedje hebt, super vinden we dat!
Dus daarom ben je vandaag met papa, twee schildpadjes gaan kopen: Lien en Fien :)
Veel heb je er nog niet mee kunnen spelen vandaag, t'is bomma-bompa dag maar strakjes lekker langer opblijven en nog even tuttelen.
Hey lieverd, ik hou van jou!
MAMA

Wildplasser

Voor we op vakantie vertrokken, ging het helemaal goed!
Josse met "grote-jongens"onderbroek, geen luier, flink op het potje of de wc, we hadden er een goed oog in!
Tijdens de vakantie zag hij het niet zo zitten, logisch ook alles vreemd en "te weinig tijd".
Eenmaal thuis wil ie natuurlijk niet meer maar wat zie ik daarnet?!
Staat meneertje "koekepeertje" met piemel in de hand, te plassen in de tuin!!!
De "techniek" kent hij dus wel, nu de plaats nog ***zucht***
Gekke mannie :)

Kleine Floris

Niet te geloven, 6mnd geleden zat ik nu verwonderd te kijken naar ons mooie pasgeboren jongetje: Floris...
Het lijkt alsof de tijd met ieder kind steeds sneller gaat, net alsof het gisteren was dat ik weeën stond weg te puffen in de douche.
Tijdens de zwangerschap hadden we het vaak over hoe het zou zijn als je 6mnd was, grote vakantie, samen genieten en jij die al kan zitten aan tafel.
"Dan zijn we al wat uit de kwaaie".
De eerste 4mnd sliep je niet in je bedje, lekker aan de borst en daarna verder in slaap dommelen op schoot.
Nu slaap je lekker in je wieg: Je draait op je rechterzij, duimpje in de mond en slapen maar.
Heerlijk om naar je te kijken!
Al had je wat "start-problemen" de eerste twee dagen, de borstvoeding loopt nog steeds als een trein...
Vind het echt jammer om met bijvoeding te beginnen, weer zo'n gedoe en nog een bewijs dat je zo snel groeit!
Als je nu drinkt bij me dan wrijf je met je handje de hele tijd over m'n gezicht en wimpers, lief en grappig vind ik dat.

Ach lieve Floris, je bent toch zo'n lekker ding!

Vakantie!!!

Ein-de-lijk vakantie, oh hier hebben we zo naar uitgekeken!
Lekker allemaal thuis, geen ochtendrush, heerlijk op ons tempo!!!
Het is omgevlogen dit schooljaar, zeker met de zwangerschap en geboorte van Floris!
Voor de juffen (Anne en Caroline) een mooie roos en een heus zelfgemaakt schilderij, trots waren ze!!!
Thuisgekomen, gegrommeld op papa omdat ie te laat was (maar hij was niet echt te laat!) soep gegeten en met ons vijven een lekkere namiddagdut gedaan, samen winkelen en frietjes gegeten vanvond!
Alles lekker ontspannen!

Engel voor één dag

Het is raar hoe het soms kan lopen, er zijn zo van die dingen die je totaal niet verwacht en dan ineens zijn ze er. Toen ik dertien jaar geleden in Bokrijk begon te spelen, net afgestudeerd, had ik mij nooit kunnen voorstellen dat vadaag mijn dochter , mijn Marie, daar ook met een kostuumpje zou rondparaderen. En toch... Ze heeft ernaar uitgekeken en ervan genoten! Dat was ook niet moeilijk : ze kreeg een mooi wit kleed, een kroontje en vleugeltjes ( hoe perfect kan het zijn ? ). En dan maar paraderen, in het middelpunt van de belangstelling, precies alsof ze daarvoor gemaakt is. Josse was er ook bij om zijn zus aan te moedigen en vooral om alles goed te bekijken. Hij heeft er nog vlug van geprofiteerd om even op de draaimolen te zitten voor zijn zus arriveerde, maar een keer dat hij haar had gezien, moest pa zich reppen om haar niet uit het oog te verliezen, anders was hij in paniek... ze kunnen echt niet zonder elkaar die twee. Na het hele spektakel had Marie dan ook een veer bij voor haar broer, eigenhandig uit de vleugels getrokken. Al moet ik er wel bij vertellen dat hij daar niet veel plezier van gehad heeft, want een snelle geit heeft zijn aanwinst snel herkauwd.
Papa

De oren van Josse

Merkwaardige dingen zijn het!
Buiten het feit dat ze vaak niet "willen" horen, hebben ze voor onze kleine man al veel pijn opgeleverd!
Hij zit nu aan zijn 4de set buisjes, die dan een maand of 5 blijven zitten om er dan weer doodleuk uit te floepen.
Goed, Dr. Farine vond zijn linker oor wel heel goed uitzien (hoe linker, hoe flinker) alleen aan de rechter kant dus weer een flinke oorontsteking met AB en Lysox (slijmoplosser).
Je merkt het meteen aan'm, ons anders altijd zo vrolijk mannetje is om het "zachtaardig" uit te drukken: "niet meer zo vrolijk" met inclusief haren trekken bij zus en alleen maar kijken naar de show van K3...(ik ken die nummers zo uit mijn hoofd dat ik meteen als "stand-in zou kunnen invallen, alhoewel die rokjes en strikjes zijn niet echt aan mij besteed)
En "melki" drinken, zo komen we de dagen door...
Al bij al is hij toch wel flink, zo'n oorontsteking is toch niet niks, menig volwassen persoon zou voor minder geveld zijn.
Namiddag lekker samen met papa naar de Macro voor tuinverlichting (het zijn twee dezelfde die mannen van mij)en samen boodschappen doen.
Dan nog even allemaal naar de bibliotheek waar de bibliothekaris, Tom er toch even op attent maakt dat die "kunstwerken" wel tot 2500 euro kosten(ja, ja meneer, probeert gij'm maar eens te vangen) en daarna samen eten...
Allemaal om beurt bad in en zus mag vandaag wat langer opblijven!
Morgen zaterdag, lekker alles rustig aan!
de weekends zijn heerlijk en mama is ook beter geluimd!

Ben een beetje "gevoelig" vandaag

Zondag, Bokrijkdag...
Tom vanochtend naar Bokrijk gebracht en om 9u40 terug thuis...
Floris lekker even in slaap geborst.
In de auto begon het al: "mama, ben een beetje 'gevoelig' vandaag", "ik mis papa al" en ja al heel vlug daarna komt Josse ook op het idee dat hij papa mist...
Op een "potloden-oorlog" na verloopt de voormiddag rustig.
's middags even bij bomma & bompa wat gaan knabbelen, vertellen dat we ons een beetje "gevoelig" voelen en weer op tijd terug om de jongens in bed te leggen.
Hè, nu even rustig de tijd om met Marieke in bad te gaan, haartjes te wassen en ook vandaag weer was ze flink, geen gezeur.
Ze zit in haar kleuterpuberteit die dochter van ons, natuurlijk is haar antwoord steevast:"maar mama..." en natuurlijk krijgt Josse altijd meer snoepjes en dat "is niet beleefd"!
Josse en Floris worden samen wakker, even samen eten en dan weer "papa halen"?!
Net achter de brug staat de ijskar, even gestopt, Spiderman-ijsje voor de twee en ok, ik geef het toe, ik een Magnum met nootjes...
Tom zat al te wachten, we komen eigenlijk nooit te laat...
Schat, de dagen zijn druk zonder jou!

Tandjes

Ons kereltje, 4.5 maand om precies te zijn en hij krijgt alweer tandjes...
Middelste rechter snijtand en de linker komt ook bijna uit.
Mijn God wat gaat hij hard!
Echt veel last heeft ie er niet van, de ene dag al wat meer dan de andere maar ook hierin lijkt hij veel op zijn zus, die stond 's morgens ook op met een tandje meer...
Hij is een vrolijk mannetje onze Floris, altijd lekker ontspannen, huilt zelden...
Gewoon lekker in zijn vel!
Borstvoeding met "bijters" is wat minder en op 4.5 maand snapt hij echt niks van het hele pedagogisch geleuter van mij die zegt dat "bijten, pijn doet" en ach één mooie glimlach en het is'm vergeven...
Dus hier zijn laatste tandenloze glimlach

Josse naar school

Daar gaat hij dan, onze stoere kerel van 2.5, voor het eerst naar school!
Voor Josse een dag als een ander, lekker rustig aankleden, rustig boterhammetjes met "wosje" eten...allemaal in zijn typische "Josse-tempo".
Tom heeft het eerste uur vrij dus we kunnen de kinderen samen brengen, fijn want ik krijg geen boterham door mijn keel...
Allemaal de auto in (is ook al een hele onderneming) en naar de "Papschool".
Wat staat dat ventje toch in het leven hoor ik vaak en ja, ook de eerste keer naar school verloopt vlot!
Mama & Papa een kusje en zwaaien...
Hij krijgt nog een duw van een klasgenootje en ik zie Josse's onschuldige, vragende blik.
Daar snapt ie niks van!
We kijken elkaar aan en lopen naar buiten, nog 1 keer stiekem kijken, "weent'm"?
Onze tweede gaat naar school...

"FLORIS"

03u30, harde buiken...
Ben vandaag 40wk en 2dg zwanger van ons derde kindje.
Ik voel er is wat op komst maar de harde buiken nemen na een tijdje in een lekker warm bad af.
Vals alarm dus...
Tom ligt lekker te slapen "in geval van" en ik beslis dan ook maar om terug even te gaan rusten op de bank. Ik wil tenslotte toch een beetje uitgerust zijn voor Marie & Josse.
Ik lig ongeveer een 15 min en daar breken de vliezen, dit keer was het echt zo'n "knap-gevoel", echt een te dik opgeblazen ballon die stuk wordt geprikt. Ik weet, nu gaat het "harde werk" beginnen...
Ik maak Tom voorzichtig wakker en we zetten samen alles klaar voor de kinderen, kleertjes, schoentjes, knuffels en een snoepje.
Ik wil nog even onder de douche en Tom wil papa bellen, vind ik zelf nog te vroeg maar ok als hem dat rust brengt, goed.
Onder de douche worden ze heftiger de weeën en eenmaal onder de douche vandaan moet ik echt even "leunen" en zuchten, het gaat goed, dit is arbeid.
Ik maak me verder klaar en samen wachten we in de keuken op papa, het duurt lang en na een tijdje voel ik lichte persdrang, het gaat snel, Tom belt nog een keer naar mijn ouders dat het echt wel tijd is!
Rond 6.00uur kunnen we vertrekken, aaaaah ik voel me ongemakkelijk in de auto en zucht wee na wee weg.
We komen aan in het ziekenhuis, uitstappen: een wee, naar de ingang van spoed: een wee, aanmelden op spoed: een wee, door de gang naar boven: een wee, en net voor de deuren van de verloskamer, zucht ik er nog eentje weg...
Ik voel dat pure gevoel van totale overgave weer, mijn lijf doet wat het moet en ik begin te jammeren, ooooh het gaat zo snel.
Lieve onderzoekt me ("wat gaat ge krijgen Inge: een jongetje"!) en ik heb "dik" 7cm maar het hoofdje weer in achterste plaatsing en moet nog zakken.
Ik word gelijk naar de verloskamer gereden owv die persdrang, ik kan het niet meer houden...
Er wordt mij gevraagd of een meisje van spoed mag komen kijken naar de bevalling. Ik mompel "ja, ja" maar ik wil me verder afsluiten van mijn omgeving.
Heel diep in Tom's armen duiken en zuchten, jammeren en stiekem persen...
Ik voel het, het is tijd dus even naar de verlostafel en wachten op de volgende contractie.
"Daar is er weer een" en ik voel het hoofdje van onze kleine jongen helemaal tot beneden glijden
Het laatste stukje, we zijn er bijna maar alles brandt en nog maar net als de volgende wee zich aankondigt wordt zijn hoofdje geboren...
De rest, "glibbert" mijn lijf uit, wat een gevoel...
Mijn kleine jongen wordt op mijn borst gelegd, hij is blauw maar ik zie dat hij het goed doet, Floris, onze mooie jongen Floris, hij is gezond!
Wat ging het allemaal toch snel, heb tijd nodig om het te beseffen.
Ik leg Floris aan de borst en hij drinkt, een prachtig moment voor ons drieën...
Ik ben Tom ook zo dankbaar, hij doet en begrijpt alles door één enkele blik, dit hebben we weer samen gedaan.
We komen even tot rust en bellen de kinderen.
"Marieke, broertje is geboren!"
"Nu mag ik zeggen hoe hij heet, hè mama"
En ik hoor zijn naam voor het eerst door haar uitspreken: FLORIS