"Mama, Josse gooit een ezel naar m'n hoofd"

Ezels, auto's, haren trekken, verhaaltjes lezen, elkaar troosten, broer op de wc zetten...
Jip en Janneke noem ik ze, die twee.
Ze kunnen niet met maar zeker ook niet zonder elkaar.
"Mama, Marie steekt haar tong uit", "Zeg, Josse krijgt een groter stuk koek".
Een zus en een broer, je kiest niet voor elkaar, je hebt het maar met elkaar te doen!
Als puntje bij paaltje komt zijn ze helemaal verloren als er één van de drie "mist".
Mooi...

Josse-man is jarig!

Dag lief mannetje,

Hele speciale dag vandaag, jou dag en ook een beetje de mijne, want die dag werd ik mama van een prachtig mannetje...Josse (krijger)
Je bent ook een echte "vechter" Josse, een kind dat in het leven staat, vol humor, erg bijdehand, tegendraads, erg gevoelig.."wat is er mama"?
Er valt nog zoveel van je te ontdekken, zoveel dat je nog niet hebt prijsgegeven...
Wie weet wat de toekomst brengt?
Je bent op alle vlakken weer zo gegroeid, van een tweejarige peuter aan de borst naar een "ik kan dat"-kleuter met een ijzersterke wil!
We zijn zo ontzettend trots, je maakt ons zo vaak aan het lachen, een heerlijk mannetje!
Gelukkige verjaardag schat!

Domme, domme mama!

Ogen op m'n rug die heb ik nodig zo blijkt maar weer...
Gisteren rond 14u is onze Floris door mijn onoplettendheid van de commode gevallen :(
Josse-man was ziek, draaide me effe om en daar ging Floris met een smak tegen de stenen vloer!
Onmiddellijk huilen maar dat bleef ie ook doen, ook erg ongemakkelijk in bepaalde houdingen dus op naar spoed!
Verdict: gebroken sleutelbeentje!
Mijn arme, arme ventje ik zou het zo van'm overnemen als ik kon, zo'n domme actie!
Ondanks alles heeft mijn stoere ventje nog ontzettend goed aan de borst gedronken en zelfs goed geslapen...rust doet helen hoop ik maar!
Lieve, lieve Floris duizendmaal sorry!
MAMAxxx

Walvis...

Josse:" whaaaaa ik ben een Walvis"
Mama:"haaaaaaaa ik ben een haai"
Mama: wat eet een Walvis"
Josse: "PLANKTOM"

Oude "bekende"

Een oude bekende maakte me er op attent mijn blog nog eens aan te vullen...
Klopt hoor, veel te lang niets meer geschreven al heeft het hier niet stilgestaan natuurlijk...
Leen Massy heet ze, die oude bekende.
Haar "horen" voelde erg vertrouwd, zeker en veilig alsof er niks veranderd was in al die jaren maar er is zoveel veranderd voor beiden...
Allebei goed "op onze koffie gekomen"...smeedt dat banden...?
Maar ach "onkruid" vergaat niet ;) en als ze me één ding geleerd heeft in die veel te korte stageperiode dan is het wel doorzetten...
Ze observeert, ik voelde me bekeken maar eerder zoals een moeder bewonderend kijkt naar een kind dat zijn eerste stappen zet.
Mooie bevallingen mogen meemaken, maar ook een paar levenslessen er bovenop gekregen...
Hetgeen me nu deels vormt als mens, moeder en vroedvrouw...
Leuk gesprek was dat, hopelijk niet het laatste.
De kinderen doen het goed, met de nodige kinderziektes...T'is een fase, t'is een fase, t'is een fase.
Josse heeft ondertussen weer nieuwe buisjes, Marie is 5 geworden, Floris staat? Tom zijn haar is geknipt en ik ben 18kg lichter...een glimp van wat er hier zich allemaal afspeelt.
Allé, k'ben weer terug.