Als je loopt moet je schoenen

Dus bij deze stoere schoenen voor een stoere Florismans!
Ik vind het zo grappig hoe ze in het begin met schoentjes aan hun voetjes lopen, benen wijd, handen in de lucht en blik op oneindig...
Gek kind!

Wat een schrik...

Pfff, De laatste maanden zijn we hier erg aan de suggel met de jongens...
De jongens zijn vaak ziek, zo zielig en er komt voorlopig nog geen eind aan.
Ooronstekingen en slapeloze nachten die me aan de oren uitkomen en opmerkingen zoals "tja, dat hebt ge met kleine kinderen" die daar weinig of om te zeggen niks positief aan toevoegen.
En dan afgelopen nacht...
Onze Floris was al wat korter en dronk moeilijker aan de borst rond slaaptijd.
Van dan af, ieder half uur opnieuw wakker en huilen...Hij voelt zich echt niet goed maar heeft buiten die kortademigheid geen koorts.
Om 3uur kunnen we het niet meer aanzien en bellen we naar de huisarts van wacht, we mogen onmiddellijk langskomen.
Tom gaat met Floris terwijl ik me aankleed en papa bel (ik voel het al aankomen), "hij komt er meteen aan", de schat!
We moeten naar spoed.
Lieve internist en verpleegkundige en na een goede "puf" klaart Floris wat op.
De kinderarts komt ook nog even langs en na wat overleg mag hij lekker mee naar huis, gelukkig!!!
Mannetje doodmoe in de auto gezet om meteen als een blok in slaap te vallen.
Tom en ik rijden met ons kleinste mannetje dan maar wat rond zodat hij wat kan bekomen.
Fijn gepraat...

TIETEKES!!!

Die Josse toch, wat heeft ie me toch al vaak aan het lachen gebracht!!!
Heerlijk, - recht voor de raap - kind, met vaak de meest hilarische opmerkingen...
Samen lekker in bad geweest (zus mag nog even blijven zitten), Josse en ik drogen ons af en met de vingers in de mond staat ie me te bekijken...
Mama: Hey Josseman, zeg het maar!!!???
Josse: Mama? Jij hebt goede, mooie TIETEKES hè?!
Mama: En wat zit daar in?
Josse: Chocomelk!!!