Met je hoofd in de wolken en je voeten op de grond!

Dat is de slogan van Marie's toekomstige basisschool.
Vandaag mocht ze kennismaken met de juffen van het eerste leerjaar: "ze heet Marie-Rose" en ze is streng hoor, mama".
"Ik heb zelf mijn naam geschreven, zonder op het bord te kijken" en ze glundert.
Mijn hart slaat over, ons kleine prinsesje nu echt kleuter af!
Verder was het een leuke dag, samen schoongemaakt boven en dan weer een leuke conversatie tussen broer en zus gehoord:
Marie: "kijk Josse, een spin"
Josse: " je moet'm opzuigen met de stofzuiger zus"
Marie: "whahahahahaha"
Josse: "nu zit ie erin, hahahaha, leuk hè"
giechel, giechel...

Een nieuw voordeur!

Een met een 3!
Ben me maar gelijk met KOUD water beginnen wassen en dat kan door Va en Moe zelfs met "gefilterd" water.
Marie kwam me vanochtend wakker zingen, gaf haar eigen fototoestel vergezeld van een paar prachtige tekeningen en Josse gaf zijn bus "in leen".
Voormiddag met Florismans gaan shoppen voor het bezoek later die dag.
Schoonouders en ouders bleek weer maar eens geen fantastische combi, maar ach what's new...?!
en nu op naar de 4!

Kinderchocolade

Helemaal gek zijn we van die kinderchocolade, buiten Tom dan.
Dus eergisteren een pakje in huis gehaald en ieder mocht er één na de maaltijd.
'S avonds kon ik er weer niet afblijven en er toch maar plichtsgetrouw 3 overgelaten.
De dag erna krijgen ze alledrie weer na hun fruitmaaltijd een kinderchocolaatje en Marie wil er nog één...
Nee, zegt Tom 1 is genoeg en daarbij ze zijn ook op :-s
Marie:" zeg dan heeft Josse er veel meer gehad"
Mama: "nee, meis ik heb ze opgegeten"
Marie grommelt wat in zichzelf, loopt naar de speelkamer maar draait zich terug en zegt:
Zeg mama het heet wel "kinder"chocolade hè!!!
Mijn bijdehandse dame, heerlijk!

De "traditie" doorbreken

Tussen ieder kindje hier zit precies 26mnd...
Overigens helemaal niet zo gepland maar ze kondigde zich alle drie hier zo aan.
Concreet betekent dat, dat ik volgende maand terug zwanger zou raken maar we gaan de traditie doorbreken.
Dubbel gevoel bij mij, want die roes van het zwanger zijn, bevallen, een pasgeboren mensje aan je borst werkt bijna verslavend.
Iedere bevalling heeft zijn herinneringen, heeft zijn sporen nagelaten en me gevormd tot de vrouw en moeder die ik nu ben.
Het is mooi geweest en we hebben er 3 prachtige kinderen voor terug gekregen met ieder zijn/haar eigenheid en karaktertje.
Ons leven neemt stillaan een andere wending en ondanks toch wel het gevoel van "afscheid" nemen, voelt het goed, ik ben er klaar voor, wij zijn er klaar voor.
of misschien...

Mooiste compliment...

Even weer wat minder geschreven, druk in de weer, Floris een dubbele oorontsteking, papa naar Parijs geweest, druk, druk, druk...
En dan geeft hij mij het mooiste compliment ooit en buiten het feit dat het een bijzonder mooi compliment is, geeft het aan hoe goed hij me kent en observeert.
Misschien vind ik dat nog mooier.

"Stokje"